Φαντάσου. Φαντάσου λέω. Προσπάθησε να σκεφτείς ότι υπάρχουν δύο κόσμοι στη ζωή. Ο δικός σου, αυτός που ξέρεις, αυτός που εμπιστεύεσαι και απορρίπτεις και ένας ακόμη. Φαντάσου πως υπάρχει ένας κόσμος ίδιος με τον δικό σου αλλά διαφορετικός ταυτόχρονα. Ο κόσμος των επιθυμιών μας. Ο κόσμος που νομίζουμε πως θα θέλαμε να ζούμε μέσα του. Εκεί νομίζεις πως θα μπορούσες να βρεις ό,τι θέλει πιο πολύ η καρδιά σου. Εκεί νομίζεις πως θα μπορούσες να είσαι όποιος ήθελες. Νομίζεις πως θα μπορούσες να ευτυχήσεις απόλυτα. Ο κόσμος της ευτυχίας σου λοιπόν, της απόλυτης και αδιάλειπτης ψυχικής σου ευδαιμονίας. Ένας κόσμος ονειρικός. Το ερώτημα είναι αν θα βρίσκεσαι πράγματι μέσα σε ένα όνειρο ή αν θα γκρεμοτσακιστείς απότομα στο χειρότερό σου εφιάλτη. Φαντάσου αυτός ο κόσμος που τόσο απελπισμένα αναζητείς να μην είναι τίποτα άλλο παρά μια χειρότερη εκδοχή του εαυτού σου, μια απεικόνιση του πόσο μίζερη θα μπορούσε να είναι η ζωή σου.
Είδα στις σκέψεις μου απόψε έναν τέτοιο κόσμο, μια παράλληλη πραγματικότητα όπου όλα ήταν φαινομενικά αψεγάδιαστα οργανωμένα. Είδα ανθρώπους που λείπουν να έχουν κυρίαρχο ρόλο στο καινούργιο αυτό σύμπαν, είδα συναισθήματα ξεχασμένα και κομματιασμένα να επαναστατούν και να ορίζουν τις καταστάσεις. Είδα ένα άλλο εγώ, πεπεισμένο πως ζει στην ολοκληρωτική ευτυχία και πως δεν έχει τίποτα παραπάνω να περιμένει. Ύστερα ο ουρανός σ' αυτόν τον κόσμο σκοτείνιασε ξαφνικά. Οι επιθυμίες και οι φιλοδοξίες έβγαλαν τα αγγελικά τους προσωπεία και τα πέταξαν στις βρώμικες γωνίες της εικόνας που είχα μπροστά μου. Είδα τότε τον ορίζοντα να ζαρώνει, να γίνεται άσχημος και να σαπίζει αφήνοντας πίσω του μια εφιαλτική αίσθηση. Τρόμαξα με την συντριπτική κατάληξη της τελειότητας που αναζητούσα στο μυαλό μου. Ίσως τελικά δεν υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να πάει καλύτερα. Ίσως δεν υπάρχει κάτι που θα μπορούσα να έχω κάνει διαφορετικά. Ίσως η πραγματικότητα που ζούμε είναι η πιο ασφαλής για τον εαυτό μας. Ίσως υπάρχουν και χειρότερα.
No comments:
Post a Comment