2/2/09

Sentidos

    Ό,τι κι αν πεις εγώ ακούω...
    Ό,τι κι αν σκεφτείς εγώ θα ακούω συνέχεια...
    Ό,τι κι αν κάνεις εγώ θα έχω ακούσει ήδη...
    Ό,τι κι αν θες εγώ άκουσα...
    Σε είδα, ναι. Μακριά...κοντά...μικρή απόσταση νομίζω...
    Έκανα να σε φτάσω μα τα χέρια μου μ'απογοήτευσαν.
    Τεντώθηκα στις μύτες των ποδιών μου, προέκτεινα τα κόκαλά μου και η απόσταση     
    μεγάλωσε. Μάλλον γελούσε μαζί μου.
    Αδιανόητο να μη σε φτάνω.
    Είσαι κοντά μου. Εδώ, σε βλέπω. Μυρίζω το δέρμα σου. Νιώθω την ανάσα σου δίπλα
    μου.
    Αδιανόητο να μη σε φτάνω. Μικρή απόσταση στα μάτια μου.
   Μας βλέπεις μακριά, γι' αυτό δε σε φτάνω.
   Μας ακούς με διαφορετικούς ήχους, γι' αυτό δε σ' έφτασα.
   Μας νιώθεις από ξεχωριστές πλευρές, γι' αυτό δε θα σε φτάσω...

Destino Extraño

Δύσκολος χάρτης να διαβάσεις τα λόγια της ψυχής. Πρέπει να έχεις ζήσει μια ζωή μεγάλη, γεμάτη κούραση κι απελπισία. Χαράζεις αλλιώς το δρόμο σου; Γνωρίζεις διαφορετικά τι πάει να πεί "άνθρωπος";
Γέλα, οι μοίρες ξέρουνε καλά την ιστορία. Κανείς ποτέ δεν τις ξεγέλασε. Ποιος θαρρείς πως είσαι; Έχεις θάρρος και καρδιά γενναία, μα μυαλό δε σου 'δωσε κανείς!
Κι αν περάσεις; Θα βρεις μήπως την ευτυχία; Αν δεν πονέσεις πώς θα γνωρίσεις την αγάπη; Αν δεν νοιαστείς πώς θα φιλήσεις τη γνώση; Αν δεν τρέξεις πώς θα ανέβεις;
Σπίτι σου ο κόσμος, μα η ζωή εύκολη φίλε μου δεν είναι.